Ortopedia

en de it pl ru tr

Ergoterapia stosowana w tej specjalności leczy pacjentów w każdej grupie wiekowej, u których występu ją zakłócenia ortopedyczne, traumatologiczne i reumatologiczne. Są to na przykład przypadki wrodzonego niedorozwoju tułowia, ramion i dłoni, objawy zużycia lub chorób kręgosłupa i innych dużych stawów, zapalne i zwyrodnieniowe choroby stawów na tle reumatycznym, zranienia kości, mięśni, ścięgien i nerwów, amputacje, porażenie nerwów przede wszystkim w obrębie ramion i tułowia, nowotwory kości, mięśni i nerwów.

Zadaniem tej formy terapii jest przywrócenie zdolności wykonywania ruchów, wzmocnienie muskulatury, poprawa sprawności oraz koordynacji obu dłoni i poszczególnych palców. W wyniku ergoterapii pacjent powinien nauczyć się wykorzystywać swoje siły i kompensować pozostającą niesprawność poprzez zmianę sposobu postępowania oraz sposobu wykonywania poszczególnych czynności roboczych. Cel ten można osiągnąć poprzez trening przy zastosowaniu odpowiednich pomocy - przygotowanych przez ergoterapeutę szyn i protez.

Leczenie ergoterapeutyczne w obrębie tej dziedziny medycyny obejmuje na przykład takie elementy:

  • ćwiczenia poprawiające zdolność ruchową, siłę mięśni, wytrzymałość, obciążalność i odczuwanie bodźców
  • trening wykonywanych codziennie czynności ważnych dla zachowania osobistej samodzielności w domu i w pracy
  • porady i trening chroniący stawy
  • hartowanie kikutów poamputacyjnych oraz trening z protezą
  • wykonywanie specjalnych szyn na dłonie i ramiona
  • poradnictwo w zakresie odpowiednich pomocy i zmian w otoczeniu domowym i zawodowym, ewentualnie wykonanie i dopasowanie pomocy

Zajęcia ergoterapeutyczne przyczyniają się do zmniejszenia fizycznych konsekwencji wynikających z choroby podstawowej oraz do zwiększenia posiadanych umiejętności. Celem terapii jest zapewnienie możliwie największej do osiągnięcia samodzielności we wszystkich dziedzinach życia - w domu i w pracy.